پاناسونیک لومیکس LZ3: زوم ۶ برابر با لرزشگیر و باتری قلمی

پنج مگاپیکسل عددی از دورانی دیگر به نظر می‌رسد و واقعاً هم هست. پاناسونیک Lumix DMC-LZ3 را در نمایشگاه CES ژانویه ۲۰۰۶ معرفی کرد. چیزی که امروز آن را ارزشمند می‌کند رزولوشن نیست، بلکه ترکیبی است که در یک بدنه ساده و ارزان جمع کرد: زوم ۶ برابر، لرزشگیر اپتیکال واقعی و دو باتری قلمی.

LZ3 را بخرید اگر حال و هوای یک دیجی‌کم CCD اواسط دهه ۲۰۰۰ را با زومی بیشتر از بیشتر دوربین‌های ارزان آن دوره می‌خواهید و این فکر که هیچ‌وقت به خاطر باتری اختصاصی مرده زمین‌گیر نشوید را دوست دارید. اگر عکس واید، نمایشگر قابل استفاده زیر آفتاب تند یا جزئیاتی نزدیک به دوربین‌های امروز می‌خواهید، سراغش نروید.

LZ3 چه چیزی دارد؟

سنسور CCD پنج مگاپیکسلی، زوم ۶ برابر با پوشش ۳۷ تا ۲۲۲ میلی‌متر معادل، لرزشگیر اپتیکال MEGA O.I.S. پاناسونیک، نمایشگر ۲ اینچی و تغذیه با دو باتری قلمی.

لرزشگیر همان جزئیاتی است که باید به آن توجه کرد. بسیاری از دوربین‌های ارزان این دوره یا لرزشگیر نداشتند یا نسخه دیجیتالی داشتند که کار چندانی نمی‌کرد. لرزشگیر اپتیکال به‌طور فیزیکی یک المان داخل لنز را جابه‌جا می‌کند تا لرزش دست را خنثی کند و در ۲۲۲ میلی‌متر، این همان فرق بین یک عکس تیز و یک عکس لرزان است.

پنج مگاپیکسل هنوز چه می‌دهد؟

یک فایل پنج مگاپیکسلی ۲۵۶۰ پیکسل عرض دارد — بیشتر از چیزی که نمایشگر گوشی، لپ‌تاپ یا یک پست شبکه اجتماعی هرگز نشان می‌دهد. وقتی LZ3 نقد شد، منتقدان رنگ‌های روشن و دلپذیر، رزولوشن خوب برای رده خودش و اعوجاج لنز در حد متوسط گزارش کردند. در اندازه‌های معمول چاپ، یا روی هر نمایشگری که مردم واقعاً استفاده می‌کنند، فایل‌ها سربلند بیرون می‌آیند.

رزولوشن پایین‌تر بخشی از شخصیت تصویر هم هست. کامپکت‌های CCD اولیه تصاویرشان را ملایم پردازش می‌کردند و نتیجه، غلظت و نرمی‌ای دارد که دوربین‌های بعدی با رزولوشن بالاتر آن را صاف کردند.

محدودیت‌ها، صادقانه

سر واید ۳۷ میلی‌متر است که بسته است. عکس دسته‌جمعی، اتاق و منظره شما را به عقب رفتن وادار می‌کنند و گاهی هم جایی برای عقب رفتن ندارید.

نمایشگر ۲ اینچی با معیارهای امروز خیلی کوچک است. برای کادربندی کافی است اما نباید فوکوس را روی آن قضاوت کنید؛ اول در حالت نمایش روی عکس زوم کنید و انتظار داشته باشید زیر آفتاب شدید کم‌رنگ شود.

و مثل هر دوربین CCD کوچک، LZ3 در نور روز بهترین عملکرد را دارد. در فضای داخلی با بالا بردن حساسیت، نویز خیلی زود ظاهر می‌شود، پس از فلاش استفاده کنید یا بیرون بروید.

چرا باتری قلمی امروز از ۲۰۰۶ باارزش‌تر است؟

در سال ۲۰۰۶ باتری قلمی گزینه ارزان بود. بیست سال بعد، همان دلیلی است که این دوربین هنوز کار می‌کند در حالی که بسیاری از رقبا با باتری‌های مرده و غیرقابل تهیه بی‌استفاده مانده‌اند. دو باتری شارژی نیکل‌متال‌هیدرید LZ3 را یک روز روشن نگه می‌دارند و باتری آلکالاین هر مغازه‌ای در شرایط اضطراری کارتان را راه می‌اندازد.

بررسی‌هایی که باید حضوری انجام دهید

محفظه باتری را باز کنید و دنبال خوردگی سفید یا سبز روی کنتاکت‌ها بگردید. دوربینی با این سن تقریباً قطعاً سال‌ها در کشو مانده و نشتی باتری رایج‌ترین چیزی است که آن را از کار می‌اندازد.

زوم را چند بار از ۳۷ تا ۲۲۲ میلی‌متر و برعکس کار کنید، به صدای ساییدگی گوش دهید و مراقب خطای لنز باشید.

لرزشگیر را در انتهای زوم تست کنید. سوژه‌ای دور را کادر کنید، شاتر را نیمه فشار دهید و ببینید تصویر ثابت می‌شود یا نه. باید به‌وضوح ثابت شود.

نمایشگر کوچک را از نظر پیکسل سوخته و خط‌وخش بررسی کنید و چند بار پشت سر هم فلاش بزنید.

یک کارت حافظه کوچک همراهتان ببرید. دوربین‌های اوایل ۲۰۰۶ اغلب پیش از استاندارد SDHC ساخته شده‌اند و ممکن است کارت‌های بزرگ‌تر را نخوانند، پس کارت SD دو گیگابایتی انتخاب مطمئن است.

موجودی سیلورکم زود تغییر می‌کند، پس برای دیدن این‌که همین حالا LZ3 موجود است یا نه، فروشگاه را ببینید. روی هر کامپکت باتری قلمی که عرضه می‌کنیم، قبل از قرار گرفتن روی سایت کنتاکت‌ها، زوم، لرزشگیر و فلاش بررسی می‌شود و کنتاکت‌های خورده‌شده و لنزهای گیرکرده این نوع دوربین‌ها را تمیز و تعمیر می‌کنیم. دوربین‌های لومیکس قدیمی که دیگر استفاده نمی‌کنید را هم می‌خریم.